Biegną kolejne dni miesiąca maja – miesiąca maryjnego. Przy wzniesionych krzyżach, przydrożnych figurkach, w kościołach i kaplicach, wieczorami rozbrzmiewa litania loretańska, w której czcimy Najświętszą Maryję Pannę. Wśród wielu imion, jakie pokolenia Polaków nadały Bogurodzicy, jest i to imię: Królowa Polski.

3 Maja – oddajemy chwałę Maryi, Królowej Polski. Kościół przywołując dzieje naszego narodu, przypomina nam, że życie duchowe naszej Ojczyzny mocno związało się z kultem Bogurodzicy. Świadectwem wrośnięcia Maryi w nasz naród jest nie tylko liturgia kościelna, niezliczona liczba pieśni religijnych, pobożność ludu, ale także pomniki kultury polskiej w literaturze, architekturze, malarstwie, oraz wydarzenia historyczne o randze politycznej i narodowej. Wśród nich był niezwykle podniosły moment z czasów szwedzkiego najazdu, kiedy to l kwietnia 1656 r. w katedrze lwowskiej król Jan Kazimierz uroczystym aktem oddał kraj pod opiekę Matki Bożej, obierając Ją Królową Polski. Papież, św. Pius X, nawiązując do tego tak wymownego faktu, i mając na uwadze żywą wiarę polskiego narodu, przenikniętą kultem maryjnym, ustanowił dla archidiecezji lwowskiej święto Królowej Polski. Natomiast jego następca, Pius XI, w r. 1924 rozszerzył je na całą Polskę. Wreszcie św. Jan XXIII ogłosił N.M.P. Królową Polski główną patronką kraju razem ze św. Stanisławem i św. Wojciechem.
„Czy śluby króla Jana Kazimierza mają swój sens, skoro zmieniła się sytuacja geopolityczna? Polska jest już innym krajem. Nie mamy króla ani tamtych granic. Owszem, nasz świat się zmienił, ale Maryja jest nadal naszą Królową, a człowiek w swym wnętrzu jest wciąż ten sam. Dlatego ciągle powierzamy się orędownictwu naszej Królowej, przyrzekamy i przyrzeczeń – z Bożą pomocą – pragniemy dochować. Dlatego umacniamy się siłą natchnionych słów.
Święto 3 maja jest świadectwem wiary naszych przodków, którzy nie wstydzili się i nie wahali się swoich losów, trudnych zmagań i walki o niepodległość w czasach niewoli, powstań, wojen, okupacji, a także swoich nadziei osobistych i narodowych powierzać Maryi, Królowej Polski. Jest to także okazja, aby nasze, tego pokolenia Polaków sprawy osobiste, rodzinne i narodowe nie obawiać się powierzyć naszej najlepszej Matce i Królowej.
W czym tkwi podstawa naszego maryjnego zawierzenia, powierzanych Bogurodzicy naszych nadziei? Z jednej strony Maryja stojąc pod krzyżem dobrze zna wagę cierpienia i może nam pomóc odkryć prawdziwy sens naszych krzyżowych dróg. Z drugiej strony, trzeba pamiętać, że Matka bolesna nie zamyka nas w granicach naszych, ludzkich bólów. Jako jutrzenka nowego życia, która uczestniczy już w nowej rzeczywistości, przypomina nam, że w ostatecznym rozrachunku zło zostanie przezwyciężone, z cierpienia zrodzi się nowe życie, a krzyż, jak pisał Norwid, stanie się bramą. Bramą, za którą nie ma już łez, cierpień, ale jest nowe niebo i nowa ziemia. O tym pisze św. Jan w Apokalipsie. Widzi on niebo otwarte i Niewiastę w chwale, i słyszy głos mówiący: „Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca”.

Radymno, Wielkanoc 2018 r.

„Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym” –

CHRYSTUS ZMARTWYCHWSTAŁ!

          Czas Świąt Wielkanocnych, to czas tryumfu życia nad śmiercią; tego co wzniosłe, nad tym co podłe; Miłości nad nienawiścią. To czas Chrystusa, który „w wierze nam przewodzi i ją wydoskonala”.

Jezus, po odejściu z tego świata, nie zostawił nas samymi ale posłał nam Ducha Świętego, który gotów jest nas prowadzić w prawdzie i napełniać swoimi siedmiorakimi darami. Trzeba jedynie wiary, która otwiera bramy nieba.

         Jako duszpasterze, serdecznie życzymy Wszystkim Parafianom oraz Gościom prawdziwej radości wielkanocnej; ciągłego wzrastania w wierze i odważnego otwierania się na natchnienia Bożego Ducha! Życzymy wszystkim, by mieli odwagę stawać się ludźmi duchowymi; ludźmi, którzy mają jasno wytyczony cel i kierunek życia – niebo.

Niech wiara w Chrystusa Zmartwychwstałego będzie dla Was siłą w pokonywaniu tego co w życiu trudne i umocnieniem wspólnoty Waszych Rodzin.

 RADOSNYCH  ŚWIĄT ZMARTWYCHWSTANIA  PAŃSKIEGO

Życzą:         Proboszcz    – ks. Grzegorz Kowalczyk

Wikariusz   – ks. Tomasz Ruchała

Prałat         – ks. Kazimierz Golenia